Eriken bloga

311. GELA

Administrator — Mon, 05 Jun 2006 19:56:41 +0000

Hilabete askotan, Hegoafrikako udal ospitale bateko 311. gelako madarikazioan sinetsi izan dute bertakoek. Goizero zaintza intentsiboetarako gela horretan hilotz bat aurkitzen zuten ostiraletan, hutsik egin gabe. Egia da paziente guztiek tratamendu larriak jasan zituztela, baina ez zeuden hiltzeko arriskuan. Mediku-taldea, harrituta, airearen kutsadura bakteriologikoa izan ote zitekeen pentsatzen hasi zen. Biktima ugarien familiek eskatuta, agintariek ikerketa bat eskatu zuten.

311. gelan, bitartean, ostiralero hilotz bat aurkitzen jarraitu zuten, eta azkenean, erizain edo mediku ero baten ekintza ote zen susmatzen hasi zirenez, gelan ezkutaleku bat prestatzea otu zitzaien, zer gertatzen zen ikusteko…

Hurrengo egunean, trampa jarriz gero, polizia bertan sartu zen bertan zer gertatu ote zen ikusi ahal izateko. Hor geratu zen paziente batekin hiltzaileari itxaroten eta orma baten goiko partean, camera bat zer gertatzen den ikusteko.

Hurrengo egunean, beste poliziak sartu zirenean logelara, pazientea hilda agertu zen. Armairua zabaltzerakoan, poliziak jauzi zen kampora hilda ere, biak beldur itxura aurpegian erakutziz.

Berak zeukan bideoa atera,telebistan sartu eta ikusi zuten nola gau erdian, lainomordo bat atetik sartzen zen, eta lainoen artean, bakarrik nabarmentzen ziren hiru gauza: hiruhortzeko bat, buztan hezi baten formarekin, eta gorri-ilun eta goibelak.

Hori izan zen ikusi zuten guztia laino guztia gelan sartu baino lehen. Handik aurrera, ez zuten ez probarik egin, ez zaurituak sartu gelan, ez garbitu, ez ezer. Gela horren izena aldatu zuten. Handik aurrera, gelaren zenbakia 666 izan zen.

Zer egin Ortuellan?

Administrator — Wed, 10 May 2006 14:34:02 +0000

Ortuellan ez dagto egiteko askorik, baina baldin badakizu non bilatu, nahikotso ondo dago. Aztertuko dugu egun batian egin ahal diren gauzak. Egunez, adibidez, eguzkia egiten badu eta uda baldin bada, herriko igerilekuetara joan dezakezu. Hauek barrakoiaren gaineko aldean daude, polikliroldegiaren ondoan. Handik gertu, patinatzeko leku bat dago, ez txikiegia, ez handiegia. Ere, herriko bestaldean, “Caviara” joan zenezake lakura igeri egitera, baina ez bazaizu ur zikina gustatzen, obeto duzu ez joateo, kantera baten ondoan dagoelako eta zikinkeriz betea dago. Baina zikinkeria ez bazaizu importa, oso ondo dago, murotxo bat dagolako, eta hortik urera bota dezakezu. Jateko, leku onenak dira edo errestauranteak, leku guztyietatik daudela (Sagrada Familia-n, adibidez) edo batzokia ere daukazu. Arratzaldez monumentuak ikusi dezakezu. Adib.: Otxartagako parkea. Bestalde, ortuellako eliza ikusi ahal dezakezu.

Azkenik esan ahal dudana, ortuellako festak direla, eta nahi baduzue, etor ezazue.

El Deseo Desafortunado

Administrator — Fri, 31 Mar 2006 06:59:44 +0000

Ésta es la historia de un niño de Ortuella llamado Bil. Bil era muy aplicado en los estudiios, tímido, y un poco chivato. Puede que esa era una de las razones por las que se metían con él.

Cierto día, Benito, el abusón del colegio, se le enfrentó y comenzó a pegarle. Cuando Bil llegó a su casa pensó para sí mismo que ojalá todos los niños del colegio desaparecieran, y que sólo se quedara él con los profesores…

A la mañana siguiente Bil fue a la escuela, y tal fue su asombro al entrar en clase, que no sentía su cuerpo: enfrente de él, sólo se encontraba el profesor. Aparte de ellos dos, el aula se encontraba vacía.

Al principio, Bil se aterrorizó, pero luego se dio cuenta de que se había cumplido lo que quería. Ya nadie lo podría criticar, ni insultar, ni pegar. Él era el rey del colegio.

Varias semanas más tarde, a Bil le empezó a aburrir aquella vida, ya que, aunque nadie le pegaba, tampoco podía hablar ni jugar con nadie.

Entonces se le ocurrió que si volvía a pedir que todo el mundo volviera, se le haría realidad.

Bil, convencido, se dirigió a su casa al final del día, y tal como había hecho en la otra ocasión, pidió para sí mismo que todo el mundo volviera, y se metió en la cama seguro de su plan.

A la mañana siguiente, no había nadie, ni sus padres tampoco. Fue al colegio y allí se encontró con una niebla espesa antes de entrar, y de entre la niebla, salió Benito.

—Te preguntarás por qué no hay nadie, ¿verdad?
—Sí, yo pensaba que…
—Tú pensabas y dejabas de pensar… —lo cortó Benito con tono sarcástico— Tú pediste un deseo, y te lo concedieron. ¡Ahora que lo tienes, no puedes arrepentirte!

Y se perdió entre la niebla, dejando e Bil sólo, en “su” mundo.

Ventanas: resumen

Administrator — Fri, 31 Mar 2006 06:59:35 +0000

La mujer y el hombre no paraban de mirarse por la ventana, al principio de vez en cuando, aumentando cada día su afición al juego de ventanas, utilizando la mujer sus recursos de tal más amenudo. Hasta que cierta mañana se cruzaron en la calle. Entonces la mujer descubrió que para el hombre ella había sido invisible, y solamente se asomaba a la ventana para oler el aroma a vida en el alféizar, ya que el hombre era ciego.

Hiru Poema Emakumeentzat

Administrator — Fri, 10 Mar 2006 11:43:27 +0000

Gaur emakuaren nazioarteko eguna da eta beti pentsatzen dut nola biziko ziren lehenaldiko emakumeak. Gure ustez lehenbiziko emakumeak beti etxean geratzen ziren, janaria eta etxeko gauzetarako bakarrik balio zutela, … baina oraindik leku askotan horrela bizi dira , tresna bezala tratatuak izaten. Hori penagarria da, horrexegatik leku horietako kultura aldatu behar da derrigorrez. Hemen, Espainian, asko aurreratu dugu madu horietan, baina oraindik jendeak ez ditu hartzen emakumeak gizonak bezala.

Horretaz aparte, egun hau oso ona da, bai emakumeei afektua aurkezteko, bai hauek pozik izateko ere.

Poema hauek ez dute errealitate hori aurkezten, baina errealitatearen zati bat erakusten dute.

Zer Egingo Zenuke Ahalguztiduna Izango Bazina?

Administrator — Fri, 10 Mar 2006 11:37:40 +0000

Ahalguztiduna izango banintz, neretzat eta jende guztientzat gauza onak egingo nituzke. Industrian poterea izango banu, debekatuko nuke gas toxikoak o-zono geruzara botatzea, eta arbolak eta zuhaitzak moztea. Hirugarren munduko pertsonak oso txiroak dira, eta gehienak hiltzen urte gutxiekin dira. Horrexegatik, diru asko izango banu, haien bizimodua aldatuko nuke. Horretarako ospitalak eta eskolak eta abar jarriko nituzke.

Egingo nukeen beste gauza bat izango litzateke ia desagertuta dauden animalien kontserbazioa bultzatu, bai isunak jartzen, bai dirua organizazioei emoten. Eta ez banu animalien kontserbazioa bultzatuko horrela, asoziazio berri bat aurkeztuko nuke: A.E. = K.S. (Animaliak ehiztatu, berdin kartzelan sartu).

Horretaz aparte, neretzako ere gauza onak egingo nituzke. Adibidez: dirua eukiko banu, arropa eta kotzea, etxe eta igerileku handiak eta politak erosiko nituzke, gero jendeari gareztiago saltzeko, horrela dirua beti eukiko nuke, nik eta nire gurasoek. Inbertsio handia egingo nuke, eta enpresa handi bat erosiko nuke, Coca-Cola, esterako.

Baina hau guztia ametsa baino ez da. Oraindik!!!

Karikaturak

Administrator — Fri, 17 Feb 2006 09:44:56 +0000

1. Zuen ustez, arazo erligiosoa edo politikoa da?
Nere ustez, erligiosoa eta politikoa izan da.
Erligiosoa da zeren eta musulmanek debekatuta dute mahomari buruzko irudiak egin. Baina ez bakarrik ori, baizik eta ezin dutela ez esan nola den, ezta zerk den, haien ustez, mahoma, hain handia denen, ezin dela pertsona bat izan, guztia barneatzen duelako.
Politikoa da, zeren eta iranek atomo bomba nahi du izan (haiek esanda, uranioa aberasten hasi dira), eta, zer da hobeago haien herria biltzeko, korikatura horiengan besteen kontra jokatuz? Horrela, nahiz eta mendebaldeko herriek haien gainean bota izana, bere herri guztia, haiekin egongo da.

2. Zertara itxaron dute islamiar mugimendu muturrekoek?
Hamasek beren mugimendua hasi arte.

3. Herri musulmanetan ezin dira inondik karikaturarik onartu?
Bai onartu ahal dira, baina ez mahomari buruzkoak ezta ala-ri buruzkoak egin.

4. Zeintzuk dira Mendebaldea eta Mundu islamiarra buruz dauden estereotipoak?
Islamiarrak: estereotipo honek oso zabala da, baina gehien agertzen dena da emakumeak analfabetak direla, eta gero ez da horrela.
Mendebaldekoak: politika demokratikoa dugula.

5. Gertuen ezagutu dugun zentsura, zein izan da?
Adibidez, nik dakidanez, lehen, 40 printzipalekoek zuten programa, “¡anda ya!” deitzen zena, bromakoak, nahi zuten kentzea, zeren eta deitzen zuen jendea, bazilatzen zuten. Horregatik, eta gobernuari buruz txisteak egiten zuten.

6. Iritzi pertsonala: Adierazpen askatasuna gauza guztien gainetik egon behar da?(50 hitz)
Nere ustez adierazpen askatasuna garrantzitsua ez da, baizik eta beharrezkoa, zeren eta ez badizkigute pentsatzen duguna esatea, gure askatusana kentzen digute, eta inori gustatzen zaio beste pertsonak kontrolatzea. Baina kontuz ibili behar da zer esaten edo egiten dugunarekin, beste pertsonei min egin ahal dugu, eta beraiek badaukate ere iritzi pertsonala eta askatasuna, eta ezin dugu behartu guk pentsatzen duguna haiek ere pentsatzea, ezta esan guk zinesten duguna, faltsua dela estea. Horrekin kontuz egon beharra dago.

La Intrusa

Administrator — Wed, 15 Feb 2006 10:03:18 +0000

1.Resumen.
La pareja de enamorados se encontraba sola, fuera de miradas, en la oscura abitación, acariciandose y besandose apasionadamente, cuando la mujer se retiró del alcance de los brazos y los labios del hombre, indignada y humillada. El hombre sólo la pudo pedir perdón por el desafortunado error que habia cometido. El error de haberla llamado por otro nombre.

2. Tema.
El más mínimo error puede llevar a la desgracia.

3. Carta.
Querida Marta:
Te envío esta carta en señal de perdón. En señal del perdón más puro y cierto del mundo. Créeme cuando te digo que la confusión se apoderó de mi, y al decir esto, quiero que entiendas que la única persona en el mundo que me importa eres tu. Lo que pasó con aquella otra mujer fue hace mucho tiempo, y desde que la dejé para enamorarme de la persona más preciosa y dulce del mundo, todo me ha ido mucho mejor. De verdad. Por favor creeme. Ella ya no significa nada para mi. De verdad. Espero que me creas. Lo único que quiero, es que, aunque no me perdones, sigamos siendo amigos, ya que la sola idea de perderte, no como novia, sino como amiga, me resulta insoportable. Perdoname.
Siempre tuyo: Felipe